Od Isabel CD Andy'iego

- Wiesz co, ja nigdy nie byłam "z kimś dłużej". Zawsze byłam aspołeczną, słabą, brzydką...

Andy mi przerwał.

- Czy dziewczyny nigdy nie mogą się docenić?

- Nie! - odpowiedziałam, ze zdumieniem stwierdziłam, że Melanie również powiedziała to samo.

- Mel, nie podsłuchuj! - fuknął na siostrę

- Tak, tak... I tak się dowiem! - wrzasnęła. Po chwili usłyszeliśmy jej kroki.

Zaczęłam zaplatać sobie warkocz. Szczerze mówiąc to był mój nowy nawyk ostatnio, gdy się stresowałam.

Prychnął tylko, po czym wciągnął mnie z powrotem do jaskini.

- Powiem Ci jedno. Z tych określeń, które wcześniej wymieniłaś żadne się nie zgadza. Jeśli zaczniesz gadać takie rzeczy to Ci zaszyje usta, zrozumiano?

- Hm... - mruknęłam cicho.

Miałam ochotę powiedzieć mu, że ma dziwny gust, ale się powstrzymałam. Zamiast tego wspięłam się na palce i delikatnie go pocałowałam.

- Jak nie masz ochoty, to jej nie mów - szepnęłam cicho
Weszłam do pokoju. Melanie siedziała przy stole i delikatnie gładziła się po brzuchu.
Zdziwiłam się nieco, bo myślałam, że dziecko jej nie obchodzi.
- Idę na targ po coś do jedzenia - oznajmił Andy
- Iść z tobą? - spytałam
- Co prawda ktoś powinien pilnować Mel, ale mogę ją po prostu zamknąć. Jak masz ochotę to chodź.
- Nie trzeba mnie pilnować!
- Już raz próbowałaś rzucić się z klifu.
- Ty też skoczyłeś.
- Lepiej się zamknijcie. Głowa mnie przez was boli - serio bolała mnie głowa, ale raczej mało prawdopodobne, by to było przez nich.
- A ty co?
Machnęłam ręką w odpowiedzi.
- Idziemy?
- Tak.
Andy jak obiecał - zamknął Mel.
Skierowaliśmy się w stronę wioski.

[Andy?]

Od Aaron'a c.d: Cassandry

- No, to teraz zacznie się planowanie wszystkiego- uśmiechnąłem się pod nosem.

- Da się radę- wymamrotała.

Słońce już zaszło i było ciemno. Jednak teraz kolejny piękny widok. Gwiazdy. Posiedzieliśmy, dopóki nie zrobiło się zimno. W drodze powrotnej, rozmawialiśmy o naszym przyszłym życiu. Oczywiście nie obyło się bez żartów o kosmicznej liczbie dzieci. Gdy wróciliśmy do siebie, opowiedziałem wszystko rodzinie. Zaczęli mi gratulować itd.

~~~

Minęło kilka miesięcy. Za trzy dni wszystko miało się wydarzyć, a ja jeszcze planowałem jakieś dodatki. Oczywiście miałem zamiar wyskoczyć z jakąś niespodzianką. Chcę, żeby ten dzień zapamiętała jako najszczęśliwszy dzień w życiu. Do głowy przyszedł mi pewien pomysł. Dobra, teraz garnitur. Boże, jak ja się w niego wcisnę? Ujdzie ujdzie... Ruszyłem z braćmi na poszukiwanie czegoś ładnego. W sensie, garniaka. Po dwóch godzinach, udało się. Potem załatwienie spraw organizacyjnych... Oczywiście, wszystko ja. Chciałem, żeby wszystko było niespodzianką.

~~~

W końcu, nadszedł ten dzień. Nie mogłem się doczekać, aż zobaczę Cass w sukni ślubnej. Szybko przebrałem się w mój nowy nabytek.



Obejrzałem się kilkakrotnie w lustrze. Było całkiem znośnie. Nie chciałem się spóźnić. Eric już czekał przed moim domem. Wsiadłem i pokierowałem go do mieszkania Cass. Gdy tam dotarliśmy, kazałem mu czekać. Sam poszedłem po dziewczynę. Jak się dowiedziałem, wszyscy goście już czekali pod kościołem. Miałem zamiar zrobić super wejście. Wszedłem do środka.
- Kochanie, chodźmy już. Mam coś dla ciebie, ale musisz zamknąć oczy- stanąłem za nią i zakryłem jej oczy białą chustką- A! I nie podglądaj...- dodałem po chwili.
Miała na sobie pelerynę, białą, która uniemożliwiła mi zobaczenie sukni. Złapałem ją delikatnie za ręce i zacząłem prowadzić do wyjścia. Kiedy wyszliśmy, pozwoliłem jej zdjąć opaskę. Przed jej mieszkaniem stała biała kareta zaprzężona w siwego ogiera.

  

- To dla ciebie, bo jesteś my little princess- stanąłem za nią, obejmując ją i kładąc głowę na jej ramieniu.

Cass?

Od Jacoba c.d: Sharayne

- Kurwa mać, ja pierdole, przecież nie wytrzymam tego kurwa pierdolona mać zawsze byłem do cholery jebanej sam i miałem święty ale to przeklęcie święty spokój do chuja wafla - Czy ja to mówię na głos? O chujnia.

Dziewczyna spojrzała na mnie ale nic nie powiedziała. Zachowywała się jak no... Nie ona? Żadnych dogryzek? Żadnych pieprzonych uwag? Co jest?
- A Tobie co? - mruknąłem.

- Nie za dobrze mnie potraktowałeś.

- Oho doprawdy? A odkąd Ty mnie dobrze traktujesz?

- Niektórych traktuje gorzej.

- Niektórym to ja łamię szczęki - odwarknąłem.

A ona co? Jak najnormalniej w świecie zaczęła się śmiać? Czy łamanie komuś szczęki jest zabawne? Nie, nie wydaje mi się ale ona jest.. Jakaś dziwna. Ma w sobie coś innego czego nie umiałbym nazwać, taką chorą oryginalność.

- Co w tym śmiesznego?

- Nic, chciałabym to zobaczyć.

- Nie powinnaś być na mnie raczej wściekle oburzona?

- Powinnam i jestem.

Westchnąłem i niechętnie podszedłem do szafki.

Grzebałem w rzeczach i w końcu znalazłem.

Pierścionek?
Hahhaha dupa. Rutinoscorbin.

Rzuciłem jej na brzuch.

- Tylko nie przedawkuj, to może na Ciebie za dobrze nie podziałać - mrugnąłem.

Atmosfera się nieco chyba rozluźniła ale nie wiem czy ta kapłanka Szatana zaraz tego nie zniszczy.

Co? Zniszczysz? ;-; XDD Diabełku? kici kici?

Od Andy'iego c.d: Isabel

- Przecież nic się nie stało - burknąłem.

Isabel spojrzała na mnie dziwnie, jakby z gniewem?

- Doprawdy? - Mel uniosła pytająco brew.

Isabel wstała i wyszła.

- A tej co? - mruknęła Mel.

Nie wiem co ją ugryzło, co zrobiłem?

- Czekaj, pójdę za nią.

Ruszyłem do drugiego pokoju - nie ma jej.

Do następnego - też nie ma.

Może wyszła z jaskini?
Owszem, wyszła.

- Isabel co jest?
- Nic.

Ja już znam to 'nic'.

- Pytam poważnie - a mój głos też nabrał poważnego tonu.

- Dlaczego jej nie powiedziałeś?
- Dlaczego nagle mam się wszystkim spowiadać?

- Wstydzisz się mnie? - spojrzała na mnie ze szklanką w oczach.

- Przestań gadać pierdoły.

- Gdzie jest tamten Andy?

- Tamten Andy?

- Ten, który przed chwilą się ze mną całował.

- Przed chwilą co? - wparowała Mel.

Czy ta dziewczyna nie może dać nam chociaż trochę prywatności?

- Mel wyjdź.

- Ale..

- Wyjdź na moment - rozkazałem jej.

Była cała w skowronkach ale wyszła.

- To nie jest tak, nie mam się czego wstydzić Isa.. Ciebie? Oszalałaś? Spójrz na siebie - lekko się zawstydziłem - Po prostu już dawno nie bywałem.. Z kimś na dłużej - odparłem.

Przepraszam, że to tyle trwało ale piekielnie źle się od wczoraj czuje ;-; Isa?

Od Jacob'a c.d: Sharayne

Wybuchnąłem czystym sarkastycznym śmiechem a dziewczyna rzuciła się na mnie ze szponami, złapałem ją za rękę.

- Nikt - warknąłem -  Nie będzie mi groził w moim jebanym domu - z moich oczu wychodził czysty żar złości. Zawsze tak mam gdy piekielnie się wkurwię.

Popchnąłem ją lekko w kierunku drzwi.

- Jak Ci coś kurwa nie pasuje to spierdalaj - niemal krzyczałem - Nikt Cię tu do chuja nie trzyma.

Dziewczyna prychnęła i wyszła.

Niech idzie w dupie ją mam.

Zacząłem rozwalać wszystkie przedmioty obok siebie i zamknąłem drzwi na klucz jakby chciała wrócić, chociaż każdy debil by wiedział, że nie wróci.

I kurwa bardzo dobrze.

'Idź po nią'

Jakieś obce, znów, głosy, podpowiadają mi bzdury.

Nigdzie nie idę.

Nie po Diablicę.

Nie będę trzymał się z osobą, przez którą trafię do piekła.

Chociaż i tak aniołki mnie nie wielbią.

Usiadłem na kanapie i westchnąłem, nie wiedziałem co mam robić do tego na dworze szalała ogromna burza, mogło jej się coś stać.

Założyłem kurtkę i po prostu za nią wyszedłem.

To miły gest po zjadaniu siebie więc to doceń do tego bezwen ;-; Shara?

Od Aaron'a CD Cassandry

Uśmiechnąłem się siadając obok niej i przytuliłem ją.

- Wiesz co...- zacząłem.

- Hm?- uniosła delikatnie głowę.

- Ten naszyjnik jest piękny, ale nigdy nie dorówna tobie. Jesteś idealna- pocałowałem ją w czoło.

Siedzieliśmy w ciszy, a Cass nadal nie mogła nacieszyć się naszyjnikiem. Nagle do głowy przyszła mi pewna myśl. Tylko znowu będę musiał skombinować trochę kasy. Moje przemyślenia przerwała mama Cass, która akurat weszła do domu.

~~~

Minęło kilka dni. Byłem zmuszony ograniczyć trochę kontakt z Cass, co niezbyt jej się spodobało. Dlaczego musiałem to zrobić? Żeby pracować, ale jej tego nie powiedziałem. Wymyśliłem powód, że potrzebuję "trochę ochłonąć po tym wszystkim, bo ostatnio tyle się wydarzyło". Dorabiałem gdzie się tylko dało, U kowala, na gospodarstwie, w sklepie... No praktycznie wszędzie. Gdy udało mi się zdobyć wystarczającą ilość pieniędzy, oddałem rodzinie i ruszyłem do jubilera. Oczywiście musiałem to zrobić niezauważony. Kto wie, czy Cass nie kręci się gdzieś w pobliżu. Zacząłem przeglądać czegoś odpowiedniego.
Ten nie...
Ten też nie...
No kurde, czy to nie ma jakiegoś ładnego?
Poprosiłem mężczyznę, żeby jeszcze czegoś poszukał  Wręcz go o to wybłagałem, choć powtarzał, że ma tylko tyle. Ruszył na zaplecze, by wrócić po chwili z małym pudełeczkiem. Otworzył je i to było coś, czego szukałem. Było idealne. Dałem wszystko co miałem i schowałem do kieszeni. teraz trzeba wszystko zaplanować. Jeszcze tego samego dnia spotkałem się z dziewczyną i poprosiłem o spotkanie wieczorem, na plaży niedaleko. Zgodziła się. Dobra. Do wieczora było nie dużo czasu, ale myślę, że dam radę wszystko przygotować.

~~~

Minęło w końcu te kilka godzin. Nie powiem, moje nerwy i stres sięgały chyba zenitu, ale byłem pewien tego, co chcę zrobić. Cass przyszła niedługo po moim przybyciu. No więc najpierw piknik. Czekanie do zachodu słońca. Chwila rozmowy. Potem weszliśmy na jeden z kamieni, by podziwiać ów zjawisko. Dobra, Aaron, teraz się ogarnij. Nie możesz tego zepsuć. Po prostu nie możesz.
- Wiem, że pewnie się za bardzo spieszę, że jeszcze nie pora na to, ale...- zacząłem, klękając na jedno kolano.
Dziewczyna zakryła usta dłońmi. Już chyba się domyślała.
- ... Czy ty, Cassandro Collins, wyjdziesz za mnie...?- spytałem, otwierając pudełeczko, z pierścionkiem w środku.



Plus taki, że specjalnością Plemienia Wody są właśnie różnorakie biżuterie z perłami. Tak, ten pierścionek również miał perłę. Cass zaniemówiła, tylko teraz ten niezręczny moment ciszy. 
Zgodzi się?
A może nie?
A może to naprawdę jeszcze za wcześnie?
Aaron ty pajacu!
Stałem tyłem do morza, więc nie zauważyłem zbliżającej się fali.



Ostatnie co zdążyłem zrobić, to zamknąć szybko pudełeczko żeby mi przypadkiem gdzieś pierścionka nie porwało i objąć Cass. Po chwili siedzieliśmy cali mokrzy w wodzie. Boże, dlaczego ja? Dlaczego w takim momencie?

Cass? Nie spodziewałaś się tego XDDD

Od Isabel CD Andy'iego

Gapiłam się na niego mniej więcej tak, jak się gapi na człowieka, któremu nagle wyrosła druga głowa.
Nie miałam pojęcia co powiedzieć.
- Myślę, że te definicje się pokrywają - szepnęłam cicho. - Andy?
Spojrzał na mnie w odpowiedzi.
Nachyliłam się, i go pocałowałam.
Przyznam się bez bicia: nigdy wcześniej z nikim się nie całowałam. Mam 17 lat, ale mimo to...
Andy wydawał się zaskoczony, ale szybko odzyskał rezon.
Przyciągnął mnie do siebie. I odwzajemnił pocałunek.
To mogło trwać 30 sekund, lub godzinę.
W końcu się cofnęłam.
- To było... niesamowite - szepnęłam
- Isabel, przez Ciebie trafię do piekła.
Zaśmiałam się cicho.
- Tak myślisz?
- Jestem o tym przekonany - wymruczał
Posadził mnie sobie na kolanach, i tym razem on mnie pocałował.

Czułam jego ręce w moich włosach.Jego usta na moich.
Gdy skończyliśmy, powiedziałam:
- I tak byś trafił do piekła
- Kocham Cię. Nawet nie to. Coś więcej... - westchnął
Popatrzyłam.
Mów Isabel! Nakazałam sobie.
- Ja Ciebie też. Jeśli trzeba pójdę z tobą do piekła.
Delikatnie wstałam.
- Jednak Ci się nie podoba. - stwierdził
- Żebyś wiedział, że mi się podoba. Pierwszy raz się z kimś całuję, ale rozumiem, czemu ludzie to uwielbiają. I chciałabym Ci przypomnieć, że twoja siostra w każdej chwili może tu wejść. A tak w ogóle to jestem głodna.
- Na stole są resztki mięsa z wczoraj. Potem się coś dokupi na targu.
Usiedliśmy do stołu i zaczęliśmy jeść.
Chwilę później Melanie weszła do pokoju.
- Znam te miny - oświadczyła - No mówcie

[Andy? Przykro mi najgorsza część dla Ciebie XD]